Περὶ Μεριμνήματος Θερείου

Hac aestate quid facturus sim nescio, at me tirocinio valde egere puto. Quid tirocinium? Non est verbum quod Anglice "internship" transferendum sit, sed Italice est verbum "tirocinio" unde venit mihi "tirocinium." Ad hoc tirocinio magnopere egeo ne hac aestate in clunibus domi sedero nihili dignus.

At rogandum est quid tirociniorum discipulis Latinitatis Graecitatisque exstent. Epistulam electronicam ad doctores meos misi et eatenus unus eorum mihi respondit. "Tirocinios ignoro." inquit "Utrum quidem an non extent me nescire fateor. Alicuicum gratis studere velis? Si experientiam aestivam requiris, Durham Universitas in Anglia cursum duas hebdomades legendo manuscripta mediaevalia agit."

Cursus legendo manuscripta mediaevalia? Magnopere certus sum mihi placeat et sic forsitan illo cursui adero. At tantummodo duas hebdomades agitur! Quid de relinqua parte aestatis? Lectores mei, quaeso, si quid tirociniorum vos sciatis, fac ut ego sciam. Vos omnes amabo.

Vae mihi, quoddam nescio quid me habet et non me dimittet. In cursu Graeci legimus "Φιλοκτήτης" apud Sophoclen et verbum quoddam inveni quod haec res exacte describit, "μερίμνημα." Id est sollicitudo metusque quorum futura sint.

Futura multo ἄγνωστα sunt et me recte angunt.

Hm, imaginem nullam posui in hoc blog... Igitur imaginem quae μερίμνημα describit atque quod cattos corpore cuncto amo, cattus sit. Ecce, lectores:

Cattus Permotus

Ducunt volentem fata, nolentem trahunt.

Semestre extremum mihi Universitatis est atque etiamnum quid facere in vita mea velim nescio. Curriculum vitae meum cum applicationibus ad quasdam universitates misi et dum responsum aspiciam mentem mihi suspendo. Interdum agnosco me non intellego utrum fata me ducant an trahant. Quid est quod facere ad conceptionem meam utlitatis honestatisque ἅμα satisfaciendum possim? Mihi valde libet omnia discere, sed nescio quo pacto progrediar. Scio me queritari at in tam multis me abdidi et haud credendum est quam fessus sim.

Etiam non nuper novas res addidi quod pensa scholaria me opprimunt. Sed volo tamen Latine scriebere, iam igitur scribo. Non mihi libet de aliquibus praecipuis scribere... sed forsan tibi dare praeterea carmen quoddam possum. Grex id composuit nomine "Balmorhea." Carmen ipsum "Baleen Morning" vocatur, Latine "Balaena Matutina," ecce:

Iam quin eo dormitum? Mihi eundum est ut mane surgam quod in lectionibus duobus, Francogallica Litterisque Africanis, cras adero. Hodie legebam librum Africanum titule "Things Fall Apart," Latine "Res Dilabuntur" et mihi valde placebam. Age nunc proficiscior, iam lucescit...

Eamus!

Promitto me explanaturum esse...

Ad incipendum partem hanc novam mei blog, cogitabam me oporteret coepere discutendo istud idioma "eamus!" Cur non?

Imprimis praebere unum exemplum iucundum volo quod apud Ciceronem inveni:

"Quod habet parvam verbi immutationem, quod in littera positum Graeci vocant παρονομασίαν, ut 'Nobiliorem mobiliorem' Cato; aut, ut idem, cum cuidam dixisset 'eamus deambulatum' et ille 'quid opus fuit de?' 'Immo vero' inquit 'quid opus fuit te?' "
(Cic. de Orat. 2.256)

Iam istud idioma "Eamus!" Anglice tria clara significat, sic opinor:  "ire debemus!" et "certemus!" et "speremus fore ut vincas!"

Nam clare hae significationes in Latino sermone non similiter dicuntur, ut aeque in multis altris sermonibus. Certum scio linguam Italicam easdem siginificationes non fere, sed de altris linguis haud certus sum. At sermo Latinus videtur unam significationem solam tenere, id est, primam significationem "ire debemus."

Ut soleo, sermonem apud Plautum inspexi exemplaque haecce inveni:

"Eamus, Amphitruo. Lucescit hoc iam."
"Eamus hinc intro, ut laves."
"Eamus nos quoque intro, hortemur ut properent."
"Nunc eamus ad lenonem."
"Eamus intro, ut prandeamus."
"Age eamus ergo."

Tum apud Terrentium:

"Eamus! Duc me ad eum, obsecro."
"Eamus, due nos, sodes."
"Eamus ergo ad eum ocius."

Deinde apud Petronium:

"Eamus in forum et pecunias mutuemur"

Tamen haud facile dictu est utrum haecce exempla essent sola an plura in sermone cottidiano extarent.

Aperte nonnulla idiomatum exempla quae "ire" utantur nobis emicant sicut "in ius ire" et innumerabilia altera quae praefixis suffixisque utantur.

At quid hodie in vito cottidiano nostro? Libenter audio te rogasse!

Tu quoque abutere Linguam Latinam potes!
Immo vero quid melius quam turmā praeferitā tuā
idiomatibus perperam translatis favere!
Eme proprium tuum hodie!

Si quis "eamus" in Google quaerat, subprominenter inveniet Sigagianos (i.e. qui Sicagi habitent) uti locutione "eamus catuli!" ut turmā basipiliariā, Sicagi Catulis (Anclice, Chicago Cubs), faveant. Ecce nexus "Eamus Catuli!" Aspice quoque imagines adpositas. At haud iudex sum et ego quoque Sicagi Catulos valde amo, ut Sicagi natus sum. Ut opinior, per deos immortales, qui Sicagi Catulis faveant omnia temptare prompti sunt si forte turma sua vincat...

Sed ubi Latinitas, ibi discipuli prompti ad illum servandum. Hic blogger  probe locutionem "eamus catuli" esse falsam translationem agnovit, sed ipse translationem proponit quasi "imus pro catulis" legatur. Etiam "eamus catuli" 'laxe transferi' postulat ut "Let's Go Cubs." Non est "laxe" sed vere ad verbum. Res est ut translatio nimis prope idioma Anglicum sit. Aye... Falsi sunt multi qui se sermonem Latinum intellegere pronuntient. Vae nobis...

Sed nunc finem pervenimus. Si hoc integrum legisti, macto virtute! Senentias tuas relinque, quaeso. Mox iterum scribam!

Cogitationes De Donibus Intervalloque Hiberno

Carolus Fuscus atheus est et Natalem celebrat.
Nonne mihi credas? Simplicter sensum habet.
Noli dubitare.

Iam nuper scilicet Christi Natalis non modo a Christianibus sed etiam a Nonchristianibus (ut a me atheo) celebratus est. Genitores vero mei divortium acturi sunt, qua de re hic Natilis subinconcinnus habebatur. Patri duos libros dedi, unum de rationalismo optimistico alterque de "coquendo omnia." Pater quidem haud coquus est ac sine matre libro ad discendum coquere opus est, at quoque pater, qui me atheum esse educabat, haud optimista quamquam realista est. Itaque libros ei gaudio futuros esse spero. Matri... heu... Matri donum unum dedi. Matri horologium parietarium simile poculi caffearii dedi quod caffeum ei valde placet. Sed etiam sunt de hōc dono dictu plura. Imprimis quid erat quod ei dedisse possem? Soror et ego ei natalibus praeteritis libros et pelliculas et musicam et etiam ordinatrum dedimus at numquam istis usa est! Numquam legit, numquam pelliculas spectat, numquam ordinatro utitur, quid amplius? Adeo horologium parietarium ei dedi quia quid est quod ei libet agere nisi tempus fugere spectare in suis aedibus novis. Scio me acerbum videri, sed si tu viginti duos annos apud matrem gessisses, tum tu sic acerbus esses. Ea cucurbita...

Quebeci sol semper occidens. Verum.

Sed haec hactenus nimis acerba fuerunt! Vita mea non tantum acerba sed etiam laeta est, nam puella et ego urbem Quebeci ituri sunt! Ea photographias memoriasque novas nostri facere se velle aiebat, itaque iter statuimus. Nescio quid sit visu Quebeci, sed puella me videtur illam urbem bene cognoscere ut mihi consilia praestantia iam reulit. Insuper, puella mea Francogallice loqui potest, sed ego solum tenuiter... Enim Anglice quoque loquunter Quebeci, sed multa Francogallice sunt. Forsitan est etiam aliquis qui Latine loquatur! Verisimilissime non sic. Quamquam cum gaudio iam prospecto :)

Suavitas Inmixta

    Hm, quid amplius? Ah, forse me "quid Natale accepisti?" rogat... Me dolet tibi dicere solum unum donum me accepisse Natale... At quid erat? iPad erat! Non sunt verba Latina quibuscum breviter iPad Latine  describere possim, sed, mihi crede, suave est. Forsitan etiam nunc me rogat "Sed... iPad... perinutile est! Iam habes ordinatrum gestabile, quid de hoc?!" Simplex est! iPad luxu solo. Cum ordinatrum gestabile portare nolo aut non opus ordinatro gestabile integro est aut etiam applicationibus iPad frui volo, id mecum ferre possum! Levius et suavius et iucundius ordinatro integro est. Praeterea, pelliculas spectare possum sine molestiā. Megaphona sua idonea sunt ad pelliculas spectandum atque non percalefacit ut ordinatrum gestabile meum solet. Quid multa? Haud neccessarium dictu, mihi valde delectat.

   

Ego scribens prospectum mei blog. Solus. Vae mihi

Denique, mihi rogandum est... estne quis qui hoc blog legat? Amicis meis hoc monstravi et mihi probe riserunt. Si quis qui hoc blog legat, sententias tuas relinque, quaeso. Sint emendationes, cogitationes propriae, altera blog Latine Graeceve scripta, mihi credi, quidlibet fere quod tibi libet scribere. Insuper, cogitabam me nova additurum esse. Id est, photographias et verbum Latinum quod id describit unā cum cogitationibus etymologicis propriisve. Quid censeas dic mihi.

Iam gratias ago tibi si hoc totum legisti! Scribam quod fors feret. Vale!

Interrogatorivm

Hodie interrogatorium habui, et censeo me potesse fari honeste superavisse! Interrogatori placebat studium meum linguis et confabulabamur paedagogiam linguisticam et quā de re actio adipiscendi linguas alienas non tantum de grammaticā sed etiam de humanitate sit. Linguae quidem fabricatae sunt ut intellegantur, non ut ambages ad discipulos conturbandas creaverint (mī rogandum est an hoc exemplum praestans ironiae sit an non, quod Latinitas mea haud bona est atque lingua iusta difficilior sit... attamen, quid dixi consentit, me iudice, quoniam non iam mihi accessit uti humanitate Latinā vivereque Latine).

Nunc mihi tantum manet petitionem facere ad STA, Southern Teachers Agency, (i.e. - Opera Meridianis Magistris)! In interrogatorio me dixi opus in Marilandia, Vasingtonia D.C., aut praesertim in Pennsylvania malle. Felix certo ero dum puella mea scholam medicam iuxtim inveniat... Eh, non sollicitatus modo me oportet, petitio mea non iam exigitur!

Cras iterum scribam de quacumque me movet. Fortasse de nuntiis scriptis ab Ephemeride scribam? Nescio quid, sed videro.

Initivm

Ita meum blog incipit. Quid dicam nescio, at certus sum multa mihi dicenda sunt... sic meae fabula vitae agitur...

Adhuc, vita mea in tres partes est divisa, ut sequitur:

Pars Prima - Universitas Mea

Discipulus sum apud universitate Franklin & Marshall, Lancastriae in Pennsylvania. Disciplina primaria mihi est de litteris Latinis Graecisque Antiquis (ut patere debet quod blog habeo Latine... videlicet sum quis "inconcinnus" vocetur) Mirabiliter, contra quod censueris, frater in fraternitate sum, nomine Phi Kappa Psi. Quid sit numerus Latinistarum qui in fraternitate sint nescio, sed unus numeror. Reapse fraternitas mea plena inconcinnorum est, quo fit ut in numeris eis me iunxerim. Est mihi puella, cui nomen Latine translato est Minerva. Illa rebus medicis studet. Nos anniversarium accedimus die undevicesimo Novembris! Duo anni et menses octo! Amici mei semper excitati sunt discutere omnia, quidquid sit, usque ab feminismo ad qua de re opinio fiscalis conservativa oeconomiae nostrae prosit. Omnia licent. O! Notae meae quoque maximi momenti sunt, et bene valent.

Pars Altera - Vita Propria

In mente habeo ut postquam in universitate laureatus ero universitatem alteram frequentam.  Magister in lyceo ero et spero fore ut pueros puellasque legere scribereque etiam loqui Latine discam. Linguas colligere mī placet, loquor Anglice naturaliter, Italice volubiliter, Gallice peius, et Sinice pessime. Autem scio locutiones aliquas Russice, Iaponice, Hispanice, Turkiceque. Legere mihi valde placet, et nunc lego librum de paedagogiā linguae Latinae Graecaeque titulo translato Latine "Cum Linguae Mortuae Loquntur." Lego quoque librum a doctore meo scriptum titule "The Messengers: Fire of the Gods," i.e. "Nuntii: Ignis Deorum." Iam atque iussu patris mei legī librum ab Ayn Rand scriptum, "Atlas Umeros Allevavit." Nartis prolabi mihi placet cum hiemo in Colorato cum patruo amitaque. Generaliter, mihi placet sermones cum omnibus quocum possim confero et mundum vagari. Soror mea in Sinis est adhuc ad docendum Anglice discipulis invalidis, mater mea poemata scribit, pater medicus, et ego mox magister ero.

Pars Tertia - Affectationes Finesque

 Ut nos omnes debemus, magna specto. Spero fore ut aliquando Latine volubiliter loqui queam sicut omnes discipuli mei. Lingua Latina mortua numeranda non est, sicut qui Hebraice loquantur sciunt, linguae sunt mortuae tantum cum nec in memoria ullius hominis nec scripta sunt. Quamquam non est qui Latine loqui possit (praeter Aloisium Miragliam et perpaucios ceteros), somnio diem esse cum aestiva non erunt solae occasiones ad Latine loquendum. Forsitan civitas paula erit aut plus greges in quibus omnes diu Latine loqui, laborare, atque vivere possint. Fortasse ii, sciut ego, liberos Latine colere volent et saeculum novum creabitur quo homines extant qui et Latine et Anglice (aut quidquid linguā in illā regione) loqui possit. Si qui Latine naturaliter loqui potuissent extarent, litteris Latinis Graecisque in modo alternato legi liceat et novae indagationes linguisticae de syntaxe semanticisque Latinis habeatur. Hoc somnium me valde delicit...


In summā, spero fore ut hoc blog me adiuvet Latine scribere meliore et Latinitatem meam melioret. Spero autem latinistas me alteros invenire quibuscum Latine loqui possum atque somnia mea de lingua Latina vivente sociare possum.

Scio quidem Latinintatem meam pessimam esse at noli se retinere me corrigendo. Etiamsi Latinitas mea adhuc haud mirabilis est, ut Horatius dixit, nil desperandum. Meliorabo.